دلم رابرده آن يار بهاری

نداده عکس ان به يادگاری

خدايا بی دل و بی روی دلبر

چگونه سرکنم با اين خماری

بن بست غربت

                                          ____________@@@@@@_______

                                          ____________@@@@@@_______

                                          ____________@@@@@@_______

                                          ____________@@@@@@_______

                                          ____________@@@@@@______

                                          ____@@@@@@@@@@@_______

                                          ____@@@@@@@@@@@_______

                                          ____@@@@@@@@@@@_______

                                          ____________________________

                                          ______@@@@@@@@@________

                                          __@@@@@_______@@@@@___

                                          _@@@@@_________@@@@@__

                                          _@@@@@_________@@@@@__

                                          _@@@@@_________@@@@@__

                                          __@@@@@_______@@@@@___

                                          ______@@@@@@@@@________

                                          ____________________________

                                          __@@@@___________@@@@__

                                          ___@@@@_________@@@@___

                                          ____@@@@_______@@@@____

                                          _____@@@@_____@@@@_____

                                          ______@@@@___@@@@______

                                          _______@@@@@@@@@______

                                          ________@@@@@@@@_______

                                          ___________________________

                                          _______@@@@@@@@@______

                                          _______@@@@@@@@@______

                                            _     ____________@@@@______

                                          __  _____________@@@@______

                                          _ _____@@@@@@@@@______

                                          _ _____@@@@@@@@@______

                                          _  ______________@@@@______

                                            _______________@@@@______

                                           ______@@@@@@@@@______

                                         _______@@@@@@@@@______

                                          ___________________________

تـو هـموني كـه يـه روز ، مــن تو رو خواسـتم از خـدا
اونـكه دنـبالش مي گـشـتم ، هـمـيــشه تـو قـــصـه ها
تـو همون هستي كه من ، تـو خواب و رويــا مي ديـدم
خــودم و بــدون تــو ، هــمـيـشه تــنــها مي ديـدم
اون تويي كه روز و شب،من و با خودت به رويا مي بري
تـوي دنـيا واسـه من، اون تـويي كـه از همه عـزيزتري
تـو هـمون روحي كه تـو جسم مـني
تـو شــبـيه مـــن و هـم اسـم مـني
تـو هـمـيـشه از دلــم بــا خــبـري
حـتي از من به خودم ، خودي تري
تـو هـموني كه مي خوام ،جـز تـو چيزي نمي خوام
مـي رسـم كــنـار تــو ، بـــه هـــمـه آرزوهـــام .

                     ترسیدم پژمرده بشی

                                             گذاشتم خورشید

                                                                ترسیدم غروب کنی

گذاشتم جونم !  که هر وقت خواستی بری منم با خودت ببری ....

وابستگي چه زود اتفاق مي افتد

قبل از آنكه بداني راه بر گشت را گم كرده اي

اين دلتنگي را بگير از من

هنوز تولد نيافته ام

من خوب بودن را در فاصله يافتم  !!

گل مریم:لذت

فرسود پاي خود را چشمم به راه دور

تا حرف من پذيرد آخر كه : زندگي

رنگ خيال بر رخ تصوير خواب بود.

***

دل را به رنج هجر سپردم، ولي چه سود،

پايان شام شكوه ام

صبح عتاب بود.

***

چشمم نخورد آب از اين عمر پر شكست:

اين خانه را تمامي روي آب بود.

***

پايم خليده خار بيابان.

جز با گلوي خشك نكوبيده ام به راه.

ليكن كسي، ز راه مددكاري،

دستم اگر گرفت، فريب سراب بود.

***

خوب زمانه رنگ دوامي به خود نديد:

كندي نهفته داشت شب رنج من به دل،

اما به كار روز نشاطم شتاب بود.

با تمام وجود میجویمت

میخوانمت

میبویمت

واگر روزی برای من شدی

میبوسمت.

مریم گل ناز منه                           قنچه گل باز منه

ترانه ساز زندگی                           برای اواز منه

                عشق                                 

که مجبور نشی برای جا شدن توی دلش خودتو کوچیک کنی.

اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق خدايي من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم راضي كننده و تسكين دهنده قلبهاست

 اگر كلمه دوستت دارم پايان همه جدايي هاست

اگر كلمه دوستت دارم نشانگر اشتياق راستين من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم كليد زندان من و توست

 پس با تمام وجود فرياد ميزنم دوستت دارم