بال پر نقره ای کفتر عشقمو کی بست    
                                               آینه طوطی منو سنگ کدوم کینه شکست

عروسک قصه من زخم شکسته با تنت
                                               بمیرمت شکسته دل چه بی صداست شکستنت

صدای عشق منو تو که تلخ گریه آوره
                                               تو این سکوت قصه ها شاید صدای آخر

بعد از منو عاشقی شاید به قصه ها بره
                                               شاید با مرگ منو تو عاشقی از دنیا بره

عروسک قصه من سوختنم ساختنمه
                                               تو این قمار بی غرور بردن من باخته منه

عروسک قصه من شکستنم فال منه
                                               این سایه همیشگی مرگ که دنبال منه
 
جغدهای عاشقو ببین از پل آبی می گزرن
                                               عروسک قلبشونو به جشن کوسه میبرن

اما برای عشق ما اون لحضه آبی کجاست
                                              عروسک قصه من پس شب آفتابی کجاست

گفت:ای عاشق دیوانه فراموش شوی

پروانه پرش سوخت ولی خوب جوابش داد

گفت:طولی نکشد تو نیز خاموش شوی ))

 

 

((گمان کردم که با من همدل و همدین و همدردی

به مردی با تو پیوستم  ، ندانستم که نامردی))

  به امید دیدنش